... í tólf vindstigum.

Leigjendurnir sögðu upp leigunni. Slíkt gerist. Var með pottþétta leigjendur, vesen að þurfa að finna nýja svoleiðis. Vona bara að næstu leigjendur séu jafn góðir.

Og svo var brotist inn í geymsluna mína á Hverfisgötunni. Ekki í fyrsta skipti, en í fyrsta skipti sem eitthvað er tekið. (Síðast þegar það var brotist inn í hana þá var einhver pólverji að reyna að draga kapal í gegn fyrir gervihnattasjonarp...)
En já, á eftir að finna út hvað nákvæmlega vantar. (Getur orðið erfitt, ég á ekki til lista yfir allt sem ég á að eiga til að geta borið saman við það sem ég á ennþá...)
En við fyrstu sýn tapaðist tölvudót... amk vantar hálfan kassa og e-ð fleira. Og allt í rúst auðvitað...

Samt sem áður, þá er þetta ennþá óþægileg tilfinning að vita að einhver hefur verið að gramsa í dótinu manns.

Svo tók bíllinn minn upp á því að vera með leikaraskap í gær.
Og fyrst að bíllinn minn er ekki bjalla, þá var hlutverk Herbie ekki í boði. Þannig að í staðinn ákvað bíllinn minn að vera spasstíski frændi Herbie sem er með Downs heilkenni.
Byrjaði að það var ekki séns að snúa lyklinum í svissinum alveg til baka til að ná honum út. Tók þar af leiðandi 5 mínútur að komast úr bílnum þegar ég ætlaði að fara að kjósa. (Ekki gat ég skilið bílinn eftir með lykilinn í svissinum.)
Allt í gúddí, svo var farið í IKEA. Sama vandamál þar með læsinguna. Nema þegar ég kom úr IKEA þá gat ég ekki lengur opnað bílinn með rímótinu. Old-fashion lyklaríhurðina virkar enn, sem betur fer.
Og þá tók bíllinn smá spassakast. Setti hazardljósin á fullt... í smá stund, og hætti svo í smá stund, og svo hazardljósin aftur á fullt, og lét öllum illum látum.
Eftir smá rifrildi við bílinn þá gafst ég upp og ætlaði bara að keyra með hazardljósin á.
Bíllinn launaði mér þá ákvörðun með því að gera afturrúðuhitarann og öll "auka" stjórntæki, svo sem ljósastillingar, rúðuþurrkur og miðstöðina óvirk.
Ég þurfti því að biðja farþegana að anda minna, svo að bíllinn fylltist ekki að móðu.
Móðan var að vísu það eina sem kom í veg fyrir að aðrir vegfarendur sáu hvaða fáviti ákvað að keyra með hazardljósin í botni frá IKEA og niður í Toys'R'US í Smáranum.
Eftir að hafa eytt öðrum 10 mín í að ná lyklinum úr svissinum, þá tók ég bara rafgeyminn úr sambandi meðan ég skrapp í Toys'R'US og Bónus.
Það sem bíllinn var fúll þegar ég kom til baka. Svona einsog hann hefði ekki tekið lyfjaskammtinn sinn. Shii. Fyrir utan hazardljósin og allt annað sem var að, þá fór flautan á fullt. Sá ákvað semsagt að nota þjófarvarnarkerfið til að hefna sín á mér.
Eftir smá stund tókst mér að róa bílinn niður, og hætta þessum látum.
Bíllinn ákvað að vísu að stríða mér með hazardljósunum af og til, og já, rúðuþurrkurnar og "auka" stjórntækin virkuðu ekki út daginn.
Það var svo ekki fyrr en á miðnætti að bíllinn var orðinn þreyttur og nennti þessu ekki lengur, og allt fór að virka eðlilega.

Ég passaði mig á að bjóða góðan daginn áðuren ég settist í bílinn í dag, og það skilaði sér.
Smá kurteisi, og bíllinn ákvað að leyfa mér að nota öll stjórntæki í dag, og ekkert vesen.